Rozdział 18

Harry’s POV

Okay. Więc utknęliśmy w windzie ZNOWU, ale tym razem ja, Niall i ta suka.

-Zadzwoń do kogoś.- powiedział Niall świecąc w windzie aplikacją z iPhone’a.

-Okay.- powiedziałem wyciągając telefon, wyszukowując numer do Liama.

-Kurwa. Nie ma zasięgu.

-Też nie mam zasięgu.- powiedział Niall.

Super. Musieliśmy zapytać Ronnie.

-Umm.. Masz zasięg?- zapytał Niall świecąc po jej twarzy. Zamknęła oczy.

-Tak.

-Okay. Wpisz numer i zadzwoń do Liama.

Tak też zrobiła.

-Halo? Liam?

Ronnie’s POV

-Tak. Kto tam?

-Ronnie. Słuchaj. Utknęliśmy w windzie. To gówno znowu się zepsuło. Zadzwoń do kogoś żeby nas uratował. Nie chcę spędzić całej nocy tutaj z.. Nieważne.

-Okay. O matko, czy z Niallem wszystko w porządku?

-Tak, pospiesz się.

Wtedy zasięg się zgubił.

-Pieprzyć telefony.- powiedziałam rzucając komórką o ziemię.

Co do cholery. Usiadłam. Czułam się trochę dziwnie, bo oni stali.

Niall’s POV

Poświeciłem w twarz Harry’ego.

-Co teraz?

-Czekamy.

Usiadł, więc zrobiłem to samo.

-To wcale nie jest dziwne.- powiedziała Ronnie.

-Właściwie to jest.- powiedziałem.

Było.

-Sarkazm, Horan.

Przewróciłem oczami i położyłem iPhone’a żeby światło rozlało się po całej windzie.

-Chcę tylko coś wiedzieć. Czy ty naprawdę myślałaś, że się nie dowiemy?- zapytałem.

-Nie wiem nawet co mam myśleć. Złamałeś umowę ze mną, więc zawiązałam umowę z Harry’m.

-Ale, dlaczego mi nie powiedziałaś?

-Nie rób z tego awantury, ok? To tylko pieprzony błąd. Nie wiedziałam, że tak was to wkurwi.- powiedziała zdenerwowana na mnie.

-Oh, więc ty jesteś ofiarą?

-Nie byliśmy razem Niall.

Miała rację.

-Harry, masz coś do powiedzenia?- zapytałem go.

-Myślę tylko, że byłem taki głupi. Zerwałem z Caroline, bo myślałem, że mogliśmy mieć umowę. Ale.. Byłem taki głupi. Nie wierzę.

-Nie obwiniaj mnie. Jesteś tym, który zdradził swoją dziewczynę najpierw. Ssij.

-Właściwie to ty ssałaś. Nas obu.- odegrał się na niej.

-Jesteś idiotą Harry. Czemu ja w ogóle z Tobą rozmawiam?

Popatrzyła na mnie, ale nie mogłem dostrzec jej oczu.

-Więc się nami bawiłaś.

-Przestań Niall. Nie zrobiłam nic. Koniec rozmowy.

-Bawiłaś się.

-To koniec.

Zdjęłam swoje szpilki i skrzyżowała ramiona.

-LIIAAAAM!!- krzyczał Harry.

-Co robisz?- zapytałam go.

-Krzyczmy. Może nas usłyszy.

Więc zaczęliśmy krzyczeć

Liam’s POV

-Tak. Pospiesz się.

Wtedy coś przerwało naszą rozmowę.

-Co się stało?- zapytał Zayn.

-Musimy iść do recepcji. Pieprzona winda znowu się zepsuła.

-Co?- zapytał Louis kiedy zaczęliśmy schodzić po schodach.- Oni się tam zabiją.

-Wiem. Dlatego musimy się pospieszyć.

Przybyliśmy do recepcji.

-Trzech naszych przyjaciół utknęło w windzie, właściwie dwóch z nich to nasi przyjaciele i jest jeszcze dziewczyna. Utknęli w windzie.

-Pozwól mi to sprawdzić.

-Pospiesz się proszę. Oni się nienawidzą

-Zobaczę co da się zrobić.

Zadzwoniła po straż pożarną i ochronę. Super.

-Proszę iść do swoich pokoi, my wymyślimy co zrobić, która to winda, na którym piętrze i czy kable się nie rozerwą.

-Co to znaczy?- zacząłem krzyczeć.

-Jeśli są w windzie nr 2 są w niebezpieczeństwie. Te kable nie są naolejowane.

-O matko.- Zayn zaczął panikować.

-Jak możecie nazywać się 5 gwiazdkowym hotelem?

-Proszę się uspokoić i wrócić do pokoju. Pozostaniemy w kontakcie.

W drodze powrotnej usłyszeliśmy krzyk.

To był Harry.

-HARRY?!?!?

Ronnie’s POV

-Harry?!- usłyszeliśmy.

Omg.

-LIAAAAAAMM!!- krzyczał Niall.

-Słyszysz mnie?

-Tak!

-Okay, nie panikujcie i nie ruszajcie się z miejsca. Winda musi mieć równowaga.

-Dlaczego?- zaczął panikować Harry.

-Kable mogą się złamać i możecie umrzeć do cholery.

-Nie mogą się złamać.- powiedziałam, a wtedy to się stało.

Winda się poruszyła i wpadłam na Harry’ego. Co było gorsze, telefon Nialla zepsuł się i zostaliśmy w ciemności. Rozpłakałam się.

-Nie płacz.- Harry wyszeptał mi do ucha.

-Nie chcę umierać. Nie w ten sposób.- powiedziałam.

-Nie umrzemy.- Niall próbował mnie uspokoić, ale nie poskutkowało.

-Oh? Będę laską, która zginęła w tej pieprzonej windzie, a wy będziecie tymi wspaniałymi super gwiazdami, którzy zginęli w fatalnej katastrofie windy. Nikt nie będzie o mnie kurwa dbał.

-Rzućcie ciężkie rzeczy na drugi koniec windy.-usłyszeliśmy męski głos przemawiający megafonem.

-Jak co?- zapytałam ocierając łzy.

Jak buty, czapki, akcesorie, torebki, telefony.

Nie mogłam zdjąć bransoletek, bo zasłaniały moje blizny.

Wyrzuciłam pierścionki, kolczyki, naszyjnik, torebkę i buty.

Oni wyrzucili swoje czapki, kurtki, buty i telefony.

-Musisz zdjąć swoje bransoletki Ronnie.- powiedział Harry.

-Skąd wiesz, że je mam?

-Słyszałem je?

Okay.

-Nie chcę.

-Zrzuć swoje pieprzone bransoletki na pieprzoną ziemię Ronnie!

-Niech będzie.

-TERAZ!- powiedział mężczyzna.- najchudsza osoba idzie do rogu.

O kurwa.

-Niall idź.

-Nie jestem najchudszą osobą tutaj.

-Ile ważysz?

-130, a ty?

-Hmm. Tonę.

-Ja ważę 140.- powiedział Harry.- Nie ma mowy żebyś warzyła tonę. Ile ważysz?

-98. Kurwa, boję się.

Poruszyłam się powoli na drugi koniec windy.

-Nie jest dobrze. Niech najgrubsza osoba tam idzie. Wracaj.- usłyszałam męski głos.

-Kim jesteś?- zapytałam kiedy Harry zajął moje miejsce.

-Lucas. DObrze, teraz musimy stąd wyjść.

-Co do cholery?- zapytał Harry.

-Musimy obciąć kabel. Staramy się wymyślić coś żeby obcięcie kabla nie było konieczne.

-Obcięcie jednego kabla, który został?- zapytałam.

-Proszę o spokój.

-Zamknij się.- wyszeptał Niall.

-Wszystko w porządku ludzie?- usłyszeliśmy Zayna.

-Tak.

-Ronnie?

-Nie. Trzęsę się kurwa.

-Jeśli przestaniesz panikować, obiecuję, że przestanę palić.

-Okay.- powiedziałam łapiąc rękę Nialla. Przytulił mnie. Wow. Co?

-Będzie dobrze.- powiedział. Zamknęłam oczy, ale widziałam ten sam widok. Ciemność.

Wtedy nastała cisza.

-Czy wy znowu się kochacie?- zapytał Harry.

-Uh, nie.- powiedziałam i popchnęłam Nialla.

Zaśmiał się.

Usłyszeliśmy hałas, jakby maszynę.

-Jesteśmy tu. Bądźcie cicho. Musimy się skupić. To będzie szalone, ale spróbujemy wszystko przeciąć i wciągnąć was na linę. Nie ruszajcie się.

-O matko.- powiedziałam. Zaraz umrzemy.

Część windy spadła, więc zaczęłam krzyczeć.

-Dajcie mi tą dziewczynę.- usłyszałam kolejnego faceta. Niall podniósł mnie, a ktoś mnie złapał. Wiedziałam kto. Od razu poznałam te mocne ręce. Zayn. Przytulił mnie, a po nim Louis i Liam.

Wtedy Niall wyszedł i cała uwaga skupiła się na nim. Zayn znowu mnie przytulił.

-Hey Zayn.- powiedziałam patrząc na niego.

-Co?

-Nie palisz już.

Uśmiechnął się.

-Postaram się.

-HARRY!- usłyszałam krzyk Louisa i zobaczyłam jak się przytulają. Wtedy wszyscy się przytuliliśmy grupowo.

Dostaliśmy rzeczy z windy więc szybko zasłoniłam moje rany bransoletkami.

-Czy Simon o tym wie?- zapytałam kiedy wróciłam z Harrym do pokoju.

-Nie.- powiedział zamykając drzwi i wskakując na łóżko.

-Mysłałąm, że umrę.- powiedziałam wchodząc do łazienki i zmywając mój makijaż. Zdjęłam sukienkę i wzięłam prysznic, później nałożyłam eyeliner i ubrałam się w czerwony t-shirt i spodnie od piżamy.

Harry oglądał film kiedy weszłam do pokoju i rozłożyłam się na łóżku obok niego. Usiadł więc ja też.

-Co ty robisz?- zapytał.

-To też moje łóżko.- powiedziałam robiąc minę kaczki.

Zaśmiał się.

-Nie rób tej miny, proszę. To obrzydliwe.

Zaśmiałam się i oboje położyliśmy się i zaczęliśmy oglądać film. Kiedy reklamy się pojawiły, popatrzyłam nie niego.

-Hey. Masz prawą stronę.

-Możemy się zamienić jeśli chcesz.

-Okay.

Okay. Czy ja czuję motylki w brzuchu? Proszę, nie.

Kiedy się zamieniliśmy, zaczęliśmy się przytulać. Miło. Jeśli go więcej nie będę pieprzyć, uderzę się sama w twarz.

-Chcesz się pieprzyć?

Omg, czy ja właśnie to powiedziałam? Kurwa.

Popatrzył na mnie.

-Czemu nie?

Oblizałam usta i położyłam się na nim.

-To znaczy, że wszystko jest w porządku?

-Zależy.

-Od czego?

Przeturlaliśmy się tak, że on był na górze.

-Od tego czy jesteś dobra.

-Żartujesz, prawda?

-W ogóle.

Uśmiechnął się. Zdjęłam jego koszulkę i zaczęliśmy się całować. Omg, motylki. Nie jest dobrze. Odepchnęłam go od siebie.

-Co się dzieje?- zapytał zdezorientowany.

-Ummm, nie jestem gotowa.

-Co masz na myśli?

-Nie wiem.

-Jesteś dziewicą?- zażartował.

Przewróciłam oczami i zaczęłam kierować się w stronę drzwi z torebką.

-Gdzie idziesz w piżamie?

Miał rację. Szybko złapałam sukienkę z walizki i ją założyłam.

-Gdzie się kurwa wybierasz?

-Nie wiem.

Wtedy szybko wybiegłam.

Wdychałam paryskie powietrze i rozejrzałam się dookoła. Zegar pokazywał, że jest 23. Dobrze. Wybieram się na spacer. Sama. W stolicy miłości.

Wtedy wpadłam na kogoś.

Zayn.

Pieprzyć motylki.

Czekaj.

Co?

***

// Ewelina