Rozdział 10

Ronnie’s POV

-Złaź mi z drogi Whoran.

Nachylił się i mnie pocałował.

Moje oczy były szeroko otwarte z powodu szoku. COOOO? Czy on jest jakiś nierozwinięty czy co?

Nie ma mowy, że oddam pocałunek. Odepchnęłam go.

-Co do cholery Niall? Co się z Tobą dzieje?- zapytałam wycierając wargi. Nie ma mowy, że zrobił to z własnego zamiaru.

-Co to było?- zapytałam.

Harry pojawił się za drzwiami.

-Nie udawaj jakby Ci się nie podobało. Wiem, że było inaczej.

Cholera. Opanowałam się.

Niall przewrócił oczami i wyszedł z pokoju. Usłyszałam głos Simona wychodzącego z salonu. Zanim się odezwałam, Simon wkroczył do łazienki i skrzyżował dłonie na piersiach.

-Więc słyszałem, że była bójka.

Harry i ja zaczęliśmy się gapić na siebie morderczym wzrokiem i w tym samym czasie zapytaliśmy:

-Powiedziałeś mu? Że niby ja zaczęłam?

-Powiedziałaś mu? Że niby ja zacząłem?

Po chwili ciszy, zapytałam Simona:

-Skąd wiesz?

-Cóż.. TERAZ wiem! Testowałem was, ale oblaliście? Jak przykro.

Wycofał się z łazienki i zatrzasnął drzwi,

-Czy ty nas zamknąłeś?- zaczęłam krzyczeć uderzając drzwi ręką.

-Tak. I dopóki się nie przeprosicie, nie odpuszczę. Macie 2,5 godziny, a jeśli nie to zostajecie tu na zawsze.

-Nie mogę zostać tu na zawsze. Mamy koncert.- wyjęczał Harry.

-Wypróbuj mnie Haroldzie.- Simon zaczął się śmiać, a później usłyszeliśmy odgłos oddalających się kroków.

-CZEKAJ! Gdzie idziesz? Dlaczego mamy 2,5 godziny? SIMON?!- zaczęłam krzyczeć.

-Zjemy coś z chłopcami. Do zobaczenia.

-Wyskoczymy przez okno.

-Czy możesz nie zdradzać im naszych planów ucieczki?- zapytał zdenerwowany Harry.

-Możecie je zdradzać aniołki. Niestety nie będziemy mogli was złapać, ale możecie liczyć na fanów.- zażartował Simon.

-To nie było zabawne Simon. - powiedziałam próbując otworzyć drzwi.

-Zepsujesz klamkę Rnnie. Przestań.

-Do zobaczenia.

Usłyszeliśmy trzaskanie drzwiami w oddali, a później pozostała tylko cisza.

Super.

Pieprzyć Simona.

Harry’s POV

Super. Utknąłem tu z laską z największych koszmarów. Co ja takiego zrobiłem?

-Jestem głodna.- powiedziała i usiadła w rogu łazienki.

-Nie ma problemu. I tak jesteś gruba.

-Nie jestem! Jestem seksowna!- powiedziała patrząc na nogi.

Niestety to była prawda. Była wysportowana. Nienawidziiłem tego.

Mój telefon zadzwonił, a na jego ekranie pojawiło się zdjęcie Caroline.

Odpowiedziałem “Hej kochanie”.

Przewróciła oczami patrząc w ekran. Wtedy uniosła zdziwiona brwi.

-Co robisz skarbie?- zapytała.

Rozmawialiśmy około 5 minut kiedy przerwała nam Ronnie.

-Wiem jak się stąd wydostać.- powiedziała podskakując.

-Oddzwonię za chwilę kochanie.- powiedziałem a Caroline kiwnęła głową.

-Więc jak?- zapytałem Ronnie, chowając iPhone’a z powrotem do kieszeni.

- Wiem jak.

-Nie skaczę przez okno, Ronnie.

-Nie tak idioto. Patrz.

Pokazała mi otwór wentylancyjny.

-Zrobimy to jak w filmach.- potrząsnęła rękami jak podekscytowany dzieciak.

Uśmiechnąłem się.

-Więc kto pierwszy?- zapytałem

-Myślałam, że mógłbyś mnie podsadzić, a wtedy ja pomogłabym Ci wejść.

-Sprawdziłaś czy się zmieścimy?

-Haroldzie Styles czy ty mnie właśnie nazwałeś grubą?

-Tak.

Wyglądała na obrażoną, ale nie dbałem o to. Jak przykro.

Usunąłem platikowe zabezpieczenie i wyciągnąłem ręce by ją podsadzić.

-Trzymaj moją stopę i mnie podnieś.- instruowała mnie.

Zrobiłem jak kazała i po chwili znalazła się w otworze wentylacyjnym.

Nie mogłem się nacieszyć widokiem jej pupy, bo ruszała się szybko jak puma.

Ronnie’s POV

Znaleźliśmy się w ujściu wentylacji. Dzięki Bogu, że było większe niż w filmach i daliśmy radę się tam zmieścić.

-To jest ogromne. Jak w filmach!

-Tak tak. Podaj mi ręce.

POmogłam mu znaleźć się w środku i zaczęliśmy toczyć się po otworze wentylacyjnym.

-Wzięłaś mapę?- zapytałam go.

-Nie. Nie wiedziałem, że mam się troszczyć o wszystko.

-Nieważne Styles. W którą stronę?

- Po prostu trzymajmy się blisko. Coś wymyślimy.- powiedział to w bardzo słodki, ale też niekomfortowy sposób.

Zderzyliśmy się łokciami i wtedy się zatrzymał.

-Myślę, że jesteśmy nad salonem.- powiedział.

Usunął kolejne zabezpieczenie i popatrzył w dół.

-Pudło. Jesteśmy nad sypialnią.

-Dobra. Pospieszmy się. Ktoś może włączyć wentylację.

-Nie pospieszaj mnie Hollywood!

-Przepraszam?

-Przeprosiny przyjęte.

-Ja nie.. Ugh nieważne Potter.

Uśmiechnęliśmy się do siebie i zaczęłam:

-Słuchaj. Nie odbierz tego w zły sposób, ale przepraszam za uderzenie Cię.

Popatrzył się na mnie zszokowany.

-Proszę, proszę. Księżniczka przyznaje się do wina. Dobra dziewczynka. No i ja przepraszam za... No cóż przepraszam.

-Przyprosiny przyjęte.

-Oooo jak słodko.- usłyszeliśmy jakiś głos.

-Co to było?

Wtedy nie wiem co się działa, ale spadliśmy na łóżko.

Simon wraz z chłopcami stał nad nami.

-Cały hotel słyszał was przez wyjście wentylacyjne. Miło było słuchać wasze przekomarzanie się. Ale przeprosiny przyjęte. Nieważne. Mamy problem i mówię do Ciebie Ronnie. Jesteś zwolniona.

Pieprzyć Simona.

***

Jeju już 10 rozdział. Dziękujemy za wszystkie wejścia i komentarze. Jak podoba się video do SMG?  bo mi bardzo i jestem dumna, że przebiłyśmy rekord VEVO, ale to było do przewidzenia, bo to directioners/ Ewelina